Brnąłem do ciebie maju przez mrozy i biele,
Przez śnieżyce i zaspy, i lute zawieje.
Przez bezbarwne szpitalne korytarze stycznia,
W tych korytarzach słońce gasło ustawicznie.
A teraz maj dookoła maj wyświęca ogrody!
I cały ja i cały ja zanurzony w jordanie pogody
A teraz maj i maj i maj dokoła się święci!
Od wonnych bzów, szalonych bzów wprost w głowie się kręci!
I płyną przeze mnie dmuchawce jak dzieciństwa echa.
I wielka jest majowa moc, kiedy niebo się do ziemi uśmiecha!
Śpi w twoim wnętrzu chłopiec, w chłopcu pierwszy zachwyt poznaję.
Z twoich ziaren wyrosną sady, strudzonemu pielgrzymką ulżyj dodaj wiary.
