Pani Tęcza Kolorowa sześciu synów (a może simów?) miała:
agresywny Czerwień, spięty Pomarańcz i wstydliwą żółć
a także energiczną Zieleń, ponury Granat i dziwną Fiolet.
Lata mijały i synowie dorastali,
a Pani Tęcza wciąż się pytała „czy ja stara?”/
Gdy Tęcza się mianem Staruchy nazwała
pod jest drzwiami mały Błękit się pokazał,
a tęcza się w nim wnet zakochała
i mianem syna swego nazwała.
Tęcza młodość w duchu poczuła,
gdy patrzała na radosnego Błękita.
Tęcza wychowała go na dobrego młodzieńca;
mądrego, wysportowanego i zawsze uśmiechniętego.
